April 2009
6 posts
Her Birşey....
Ben seni ne zaman sevdim, tutuldu cümlelerim, kalemimde inceden bir sızı. İsminin yerine koyduğum zamirlerle başa çıkamadan, tüm işaret sıfatlarım küstü kağıtlara… Hangi yükleme denk getirsem diye düşünürken, hislerime tercüman olan, tek bir fiilden öteye geçmiyor yazdıklarım. Ruhumda inceden bir esinti; nefes aldığımı hissediyorum. Gerçi seni gördüm kör oldum ama umrumda mı...
N'olacak halim..
İşte böyle bazen nerden eserse essin, rüzgar her fırsatta can yakar. Bak kaç yaşıma geldim hala yaralanmamayı öğrenemedim. Bir yanım sanki hep kanayacakmış izlenimi veriyor bana, öylesine hazır ki kırılmaya, yokolmaya belki, belkide vurulmaya, susmaya.. Gittim gitmedim, kalmadım başımı eğdim, kal dediler tükettim.. “Git..” dedim sustu, “e gel..” dedim bitti… Ben de...
Zor mu....
aşkın kutsallığına inanıp, aşk adına savaşmama ahmaklığını gösterecek değilim… öyle ya sevginin matematiksel bir ispatı yok ki, işte sevgimin ispatı diyeyim… yahut güvenin inancın formülü yok ki, biraz un biraz da şeker katıp al işte güven, al işte inanç diyeyim… kudretli sevmelerin eşiğinde, aşk beşiğim sallanmakta bir fotoğraf yalnızlığındayım, hareket edememecesine…...
“”
– .ne yapmalıydım sensizken? Bir dramın başrol oyuncusu yapılmak istenen beni, komedinin kahramanı olan sana, teslim mi edecektim.. Hiç bir zaman birleşmeyecek bu oyunların perdelerini saymayacağım artık..
Sus...
Koştum bir nefesten arta kalanlarıyla son umut son adım son sabahmış gibi sana . Koştum sırası verilmiş ölümlerden arda kalanlarıyla, bir isim ötesinden yazılacak tüm hikayelerin sahtakar bakışlı bir perisi gibi masum yüzümle , kanatlarımı kanatmışlardı kana bıcak sallamışlardı tedirgin gözlerimi sorguda bırakmış gibi, sen sus ben bildiğim kadar yaşayayım seni sen sus ben anlatayım...
Listen